Jacqueline Blom (1961, Oegstgeest) maakte na haar afstuderen aan de Toneelschool in Maastricht in 1985 direct een vliegende start. Als actrice is zij sindsdien vooral te zien in het theater, en daarnaast veelvuldig in de bioscoop en op televisie. Ook is zij als stemacteur te horen in opdrachtproducties voor radio.

Bij het grote publiek werd zij bekend door haar rol van Elise Bussink in de serie Oud Geld en in de rol van Zuster ten Hoeve in de jeugdserie Loenatik.

Internationale erkenning kreeg zij voor haar hoofdrol in de theaterproductie Woman who walked into doors. De voorstelling, een monument voor een schoonmaakster,  trok internationaal volle zalen en kreeg lovende recensies in onder andere de Daily Telegraph.

Jacqueline Bom werd meerdere malen genomineerd voor de Colombina, de film Deining waarin zij de hoofdrol speelde ontving een Gouden Kalf en ze kreeg de Televisie Academy Award voor haar rol van Elise Bussink in Oud Geld.

Behalve als actrice ontwikkelde Jacqueline Blom zich ook als maker van verschillende producties, bedenker van formats voor drama en schepper van personages.

Haar eerste eigen productie was Heimelijk, die zij ontwikkelde samen met Marie Louise Stheins. De voorstelling, met zwarte humor en wrede vrouwenpersonages, werd een groot succes bij het publiek.

Ze schreef het stuk en speelde de hoofdrol in Het Mayerling drama, over de dagen voor en na de zelfmoord van de beeldschone maar neurotische Keizerin Sissi. Recentelijk ontwikkelde zij samen met actrice Hannah van Lunteren de personages Marco en Jordi, vader en zoon uit een Rotterdamse volkswijk.

Voor het satirische programma Panache ontwikkelde zij het personage van politiek verslaggeefster in een nieuwshongerige actualiteitenrubriek.

Voor het succesvolle kunstprogramma Boijmans TV ontwikkelde zij mede het concept en speelt zij rondleidster Bregtje van der Laar, een droogkomisch personage dat geheel op improvisatie is gebaseerd.

Jacqueline Blom is ook initiator van de speelfilm Kenau die momenteel in productie is. Ze bedacht het concept en zette de eerste stappen met de scenarioschrijvers.

Humor en mededogen
Met humor en mededogen benadert Jacqueline Blom het absurde van onze wereld, de gekte van de mens, onze irreële levensverwachtingen en hardnekkige conditioneringen. ‘Onze maatschappij en onze levens zitten vaak veel absurder in elkaar dan we willen zien’, zegt ze. ‘Met humor kun je diepere lagen bereiken. Humor en mededogen heb je nodig om het leven draaglijk te maken en er tegelijkertijd iets wezenlijks over te vertellen. Het zijn diepe emoties die mensen bindt.’

Inspiratiebronnen
Gevraagd naar voorbeelden van producties die in lijn liggen van waar zij zelf voor staat, noemt zij de HBO serie Girls, en dan met name het dwarse hoofdpersonage gespeeld door Lena Dunham: ‘Girls is geen onschuldige serie. Het  laat je een actuele wereld zien waarin van alles aan de hand is. Het zet vrouwbeelden op zijn kop. Dat de makers verontrustende situaties als feit brengen en niet als aanleiding tot drama, maakt het zo sterk’.

Het eerste seizoen van Nurse Jackie, gespeeld door Edie Falco,  is een andere inspiratiebron: ‘Je komt er pas na een tijdje achter dat de hoofdpersoon aan de pillen en de drank is. Het is niet het probleem of het thema van de serie. De makers geven geen oordeel, klagen niemand aan en maken niemand tot slachtoffer. Ze laten zien dat het leven complexer in elkaar zit’.

Acteurs Javier Bardem en Sean Penn (in This must be the place) inspireren haar als het gaat om het uitbeelden van de waanzin van de gewone mens: ‘In werkelijkheid zijn we veel idioter dan we laten zien aan de buitenwereld’, zegt ze. ‘Javier Bardem en Sean Penn  zetten vaak absurde, lachwekkende karakters neer. Maar toch kom je als kijker langzaam in hun wereld. Ze resoneren met de donkere kanten in onszelf die we liever verborgen houden’.

Regisseur Paolo Sorrentino is met Il Divo een andere inspiratiebron: ‘Het verhaal wordt gebracht in een vervreemdende, pompeuze vorm. Het gaat over machtstructuren. En waar gaat de macht uiteindelijk over? Over niets, zo blijkt’.

Toekomst
Haar recente keuze om afscheid te nemen van het Ro Theater valt samen met haar wens om zich verder te ontwikkelen als actrice en maker. Naast acteren neemt ze de ruimte om samen met andere makers ideeën te ontwikkelen: ‘Samenwerken is de basis om tot iets goeds te komen en elkaar tot grotere hoogte te brengen’.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*
Website